Crea sito

Giacinto Sica

 ESCAPE='HTML'

'A premavére e 'u vecchijarìlle

Arrète 'a 'na vetrìne 'u vecchijarìlle
ck' a pippe stutàte 'mmocche e penzerûse,
stéve assettàte sop' o banchetìlle,
guardanne 'u cîle ancòre nuvelùse.

Forse ché se stève appapagnanne,
o ché 'u cervélle troppe fategàve,
l' assemegghijàve ché probbete tanne tarme,
une chè nen vedéve, accussì 'i parlàve:

Sonde 'a premavére!.. Nen me canusce?...
Eppure pe tand' anne, sémbe ce hamme viste!...
Te trove che te stài facénne musce! ….
'Nzene a mufalanne ìre chiù 'ndiste!….

Mìche so' cume e té ché ogne anne,
a giugne mùre e a marze già renasce!....
Tu nen te purte appìrze acciacche né malanne
pe quiste nen pigghije màije 'u càpabbasce!…

Nen t' ammalenganne, ché ancore m' arrecorde,
de quanne ìjve fuijenne sope e murîlle!....
M' assemegghijàve Arture sope 'a corde!...,
pe 'i stràte zumbellanne chiù de 'nu cardìlle!....

Timbe passàte, tanne ere guaglione!....
Fuijènne, d' e scarpe ascévene 'i faijelle!...
Quanne po' m' addrezzàve 'a vije 'u Celòne,
jéve accugghiénne sckattùlle e cambumìlle!…

Sulaménte sckattulle e cambumille?....
Mo' nen 'u vuije dìce pe 'a bregogne!....,
jìve 'ncappanne verrùchele, schernùzze e grille
e spezzàve 'i côte 'e pòvere serpògne!.....

Ché cèndre?... Succedéve quanne stèmme a rocchije!..
Ché ijémme 'nd' a canàle Manzegnòre!...
'ngappan i candatûre, cioè i ranòcchije,
ché ce 'i vennémme tutte 'a 'na segnòre!...

Abbusckamme accussì cocche ranèlle,
e de corse 'nd' o Ceccìlle 'u quaratìne,
'nu poche de prevelone e murtatèlle
e ce 'mbuttéve trè o quatte panìne.

Nen ce penzanne chiù, gùdete 'a vite!....
'Nzìne a quanne stàije allembìte, nen te lagnanne!...
Pùrtece 'nu bélle ceròcele a Santa Rite
pregannele de farce arrevedè ancore tant' anne.

22 giugno 2002 Giacinto SICA

‘U Santuarije ‘di ‘Ncurnàte

Già mill’ anne so’ passàte,
da quann’eije chè fuije truvàte,
sòpe’a’n’ arve ‘mmizze e fronne,
nèra nère ‘na Madonne.
Strazzacappe, ‘nu crapàre,
inde’o vosche de Cervàre,
rumanìje sènza fiàte
a vedè chè ‘ndenucchiàte
stève’nu vove e assemegghijàve,
chè sòpe’a l’arve isse guardàve.
Strazzacappe s’avvecenàije
e fuije tanne che’a truvàije,
sope’e ràme mèzze ammucciàte
‘a Madonne d’i ‘Ncurnàte.
Cke’nu cucce, ùglije e stuppìne,
ce facìje’nu belle lambìne.
Accussì pure l’ati pastùre,
‘u poste’u truvavene pure’a l’u scùre.
‘N’atu fatte pùre s’acconte,
che’a Madonne’nsunne a’nu cònte,
pe’nen ce stà’mmizze a vìnte e tempèste
vulève èsse fatte’nta quèlla furèste,
‘nu tettarîlle pe’stà reparàte,
e accussì nascève’i’Ncurnàte.
A poche a poche, anne dope anne,
stù bèlle poste s’è fatte granne,
‘nu Santuarije po’eije deventàte,
tutt i jùrne eije sèmpe affullàte,
da chi pe’ vòte l’avève prumèsse,
e da chi vàce sulamènte ‘pa mèsse.
Prìme chè tràse ‘nto Santuarije,
si àveze’a càpe’nu poche’à l’arije,
‘e làte’u cancille a poca destanze
doije statewe de sànte te truve ‘nnanze.
Mechele de Monte e Necole de Bbàre
Sope’e murìlle stanne pàre pàre.
‘Nzime’a Madonne ’nde timbe passàte,
èrene i poste ’ndò tutte i Crucijàte,
prime de parte ’pà Tèrra Sante,
cercavene ‘a grazzie pe’ tutte quante
i cumbattènte de turche e ottomàne
chè’o poste ‘da Bibbije tenèvene ‘u Curàne.